Τρίτη, 15 Αυγούστου 2017

Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ ΤΟΥ ΚΑΥΚΑΣΟΥ Ο ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ & ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ


Στοιχεῖα τῆς Ἐκδόσεως
 Κέντρον ῾Αγιολογικῶν Μελετῶν «ΟΣΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ Ο ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΗΣ» Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ ΤΟΥ ΚΑΥΚΑΣΟΥ Ο ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ ῎Εκδοσις ὑπό τοῦ «Κέντρου Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ῾Ιεραποστολῆς... Η ΑΓΙΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ» Στρογγύλη Κορωπίου ᾿Αττικῆς Μετάφρασις Ρωσικῶν κειμένων· Πρεσβυτέρα ᾿Αντωνία Σίντνιεβα καὶ Σοφία Λεγάκη.
Συγκρότησις κειμένου· Πρεσβυτέρα ᾿Αντωνία Σίντνιεβα. Διορθώσεις· ᾿Αθηνᾶ Νικολοπούλου καί ᾿Αγλαΐα Δήμτσα, Φιλόλογοι. ᾿Επιμέλεια κειμένου καί ἐκδόσεως· ᾿Αντ. Μάρκου Κεντρική διάθεσις· ῾Ιερά Μονή ἁγ. Αἰκατερίνης Στρογγύλη Τ.Θ. 54, 194 00 Κορωπί. Τηλ. 210 60 20 176. ᾿Εμπροσθόφυλλο· Εἰκόνα τοῦ ἁγίου Θεοδοσίου τοῦ Καυκάσου, ἔργο τῆς Πρεσβυτέρας ᾿Αντωνίας Σίντνιεβα.

ΕΥΛΟΓΙΑ
τοῦ Μητροπ. Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς
κ. ΚΗΡΥΚΟΥ
῾Ο ἅγιος Θεοδόσιος τοῦ Μινβόντι Καυκάσου εἶναι μία τῶν μεγαλυτέρων πνευματικῶν φυσιογνωμιῶν τῆς μαρτυρικῆς Ρωσικῆς ᾿Εκκλησίας τῶν Κατακομβῶν, ἀλλά καί γενικώτερον τῆς ᾿Ορθοδοξίας τοῦ 20οῦ αἰῶνα «᾿Αφορισμένος ἐκ κοιλίας μητρός» (κατά τήν ἔκφρασιν τοῦ ᾿Αποστόλου Παύλου), εἰς τό ἔργον τῆς σωτηρίας τῶν ψυχῶν, θαυματουργός ἀπό τῆς ἐφηβικῆς του ἤδη ἡλικίας (ἐφ’ ὅσον τό πρῶτο του θαῦμα τό ἐπετέλεσεν, Χάριτι Θεοῦ, εἰς ἡλικίαν μόλις 14 ἐτῶν!), διακονητής τοῦ Παναγίου Τάφου ἐπί σειράν δεκαετιῶν, ἐξόριστος καί ἔγκλειστος εἰς τό φοβερόν Στρατόπεδον Σολόβκι, διά Χριστόν Σαλός, Προφήτης καί θεραπευτής τῶν σωματικῶν καί πνευματικῶν παθῶν τοῦ λαοῦ, διεκρίθη κυρίως ὡς ῾Ομολογητής τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδοξίας εἰς τήν Σοβιετικήν Ρωσίαν.
Καί μόνη ἡ παρουσία του ἀποτελοῦσε ἔλεγχον διά τό Σοβιετοποιημένον Σεργιανιστικόν Πατριαρχεῖον Μόσχας, τό ὁποῖον μετά τόν θάνατόν του, προέβη εἰς τήν ἀνακομιδήν καί ἁρπαγήν τῶν τιμίων λειψάνων του, τόν ἐμφανίζει δέ ὡς μέλος τῆς ψευδοεκκλησίας του, διά νά ἀποπροσανατολίση τούς Κατακομβίτας πιστούς καί σταδιακῶς τούς ὑπαγάγη εἰς τήν δικαιοδοσίαν του.
῾Η Χάρις τοῦ Θεοῦ ἠξίωσε πολλάκις τόν γράφοντα νά προσκυνήση τόν τάφον τοῦ ἁγίου Θεοδοσίου εἰς Μινβόντι Καυκάσου (ὡς ᾿Επίσκοπος ποιμένων τάς ὑπό τήν δικαιοδοσίαν τῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας τῆς ῾Ελλάδος Κοινότητας τῆς Ρωσικῆς ᾿Εκκλησίας τῶν Κατακομβῶν), θεωρῶ δέ ἰδιαιτέραν εὐλογίαν τήν προσφοράν εἰς τήν ταπεινότητά μου τοῦ ᾿Επιτραχηλίου καί τοῦ ᾿Αρτοφορίου του, τά ὁποῖα εἶχεν ἐμπιστευθεῖ εἰς Μοναχήν - πνευματικήν του θυγατέραν, μέ τήν ἐντολήν νά δοθοῦν εἰς τόν ᾿Ορθόδοξον ῞Ελληνα Μητροπολίτην, ὁ ὁποῖος θά τελοῦσε Τρισάγιον ἐπί τοῦ τάφου του! Τά κειμήλια αὐτά εὐλαβῶς φυλάσσονται εἰς τόν ἡμέτερον ᾿Επισκοπικόν Ναόν τῆς ἁγ. Αἰκατερίνης, εἰς Στρογγύλην Κορωπίου.
Εὐλογοῦντες τήν ἔκδοσιν τοῦ ἀνά χεῖρας πονήματος τῆς Εὐλαβεστάτης Πρεσβυτέρας ᾿Αντωνίας Σίντνιεβα, ἐπικαλούμεθα πλουσίαν τήν εὐλογίαν τοῦ Θεοῦ, διά πρεσβειῶν τοῦ ἁγίου Θεοδοσίου καί Πάντων τῶν ῾Αγίων. ΑΜΗΝ.

Διάπυρος πρός Κύριον εὐχέτης
+ ῾Ο Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς ΚΗΡΥΚΟΣ
᾿Επισκοπεῖον ἁγ. Αἰκατερίνης, 26η ᾿Ιουλίου 2006
Μνήμη ῾Οσιομ. Παρασκευῆς, ῾Ερμολάου
καί Θεοδοσίου τοῦ Θαυματουργοῦ

ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ

ἅγ. Θεοδόσιος
πρός πιστούς τῶν Κατακομβῶν:
"Ἀπό τούς Ἕλληνες πήραμε τήν Ἀποστολική Διαδοχ ή,
ἀπό αὐτούς θά τήν ξαναπάρουμε "!

Ἡ γραφίδα τῆς Εὐλαβεστάτης Πρεσβυτέρας Ἀντωνίας Σίντνιεβα (Πτυχιούχου Οἰκονομικῶν τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Βορονέζ Ρωσίας καί Ἁγιογράφου), προσφέρει στό ἁγιόφιλο ἑλληνόφωνο ἀναγνωστικό κοινό τόν βίο ἑνός "ἐν πολλοῖς" ἀγνώστου Ἁγίου τοῦ 20οῦ αἰ., τοῦ Θαυματουργοῦ Θεοδοσίου τοῦ Ἱεροσολυμίτου, τοῦ ἐν Μινβόντι Καυκάσου (+ 1948).
Διά τόν ἅγ. Θεοδόσιο ἔχουν γίνει ἀπό τόν γράφοντα τρεῖς δημοσιεύσεις στό ἐπίσημο δημοσιογραφικό ὄργανο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς (τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος), τό Περιοδικό " Ὀρθόδοξος Πνοή ", μία τέταρτη στόν ἐπίτομο Ἡμεροδείκτη τοῦ 2002 τῆς ἰδίας Μητροπόλεως (ὅπου ἀφιέρωμα στήν Ρωσική Ἐκκλησία τῶν Κατακομβῶν), ἐνῶ σ' αὐτόν ἦταν ἀφιερωμένος καί ὁ Ἡμεροδείκτης τοῦ 2006.
Τό κείμενο τῆς Πρεσβυτέρας Ἀντωνίας διακρίνεται γιά τό ἁπλό καί ἀνεπιτήδευτο ὕφος του. Εἶναι ἕνα κείμενο χαριτωμένο. Οἱ πληροφορίες πού ἀφοροῦν τόν Ἅγιο προέρχονται εἴτε ἀπό ρωσικά κείμενα πού ἤδη κυκλοφοροῦν, εἴτε ἀπό πρόσωπα πού τόν γνώρισαν στήν ζωή του ἤ εὐργετήθηκαν ἀπό αὐτόν μετά τόν θάνατό του. Εἶναι ἔγκυρες μαρτυρίες ἀξιοπίστων μαρτύρων, αὐτοπτῶν ἤ αὐτηκόων. Εἶναι κατάθεση ψυχῆς ἁπλῶν ἀνθρώπων, πού ἀπευθύνεται στούς ἁπλούς ἀνθρώπους τοῦ λαοῦ.
Παρά τά προηγούμενα τό ἀνά χεῖρας κείμενο δέν μπορεῖ νά χαρακτηρισθεῖ λαϊκό θρησκευτικό ἀνάγνωσμα, στερούμενο ἁγιολογικῆς ἐγκυρότητος. Οἱ πληροφορίες πού περιέχει εἶναι μεγάλης ἱστορικῆς σημασίας καί σκιαγραφοῦν πλήρως, μέχρι λεπτομερείας, τόσο τό πρόσωπο, ὅσο καί τό περιβάλλον καί τίς συνθῆκες μέσα στίς ὁποίες ἔζησε καί τελειώθηκε. Στό ἔργο αὐτό διαπιστώνουμε:

Ο Άγιος Θεοδόσιος ο Κοινοβιάρχης και καθηγητής της ερήμου



 
Γράφει ο π. Κωνσταντίνος Παπανάτσιος,
​Εφημέριος του Ιερού Ναού Γενεθλίου Τιμίου Προδρόμου Βόλου.
Την ΙΑ' του Μηνός Ιανουαρίου, η Ορθόδοξος εκκλησία μας, τιμά τη μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Θεοδοσίου του Κοινοβιάρχου και καθηγητού της ερήμου.

Ο Όσιος Πατήρ ημών Θεοδόσιος είχε καταγωγή από την Καππαδοκία. Ήταν γιος του Προαιρέσιου και της Ευλογιάς. Οι γονείς του ήταν ευσεβείς Χριστιανοί, και ανέθρεψαν τα παιδιά τους, τόσο με την υλική τροφή, όσο και με την πνευματική τροφή και ευσέβεια της ορθοδόξου πίστεως.
Εδώ θα μας επιτρέψετε να πούμε ταπεινά, ότι, τα παιδιά τα οποία έχουν την μεγάλη ευλογία να έχουν γονείς ευσεβείς, οι οποίοι τα ανατρέφουν με παιδεία και νουθεσία Κυρίου και δημιουργούν μικρούς Χριστούς πάνω στην γη. Αλλοίμονον, όμως, στους γονείς εκείνους, οι οποίοι δείχνουν αδιαφορία για την πνευματική και χριστιανική ζωή των παιδιών τους, διότι χωρίς χριστιανική ανατροφή, τα παιδιά θα γίνουν όργανα του πανούργου διαβόλου και θα τα βλέπουν οι γονείς τους, να βασανίζονται στην δαιμονική κόλαση τόσο της παρούσης όσο και της μέλλουσας ζωής.

Ο Όσιος Θεοδόσιος από νεαρή ηλικία, ακολούθησε τον μοναχικό βίο, εργάστηκε για την αύξηση και την εξάπλωση του μοναχισμού σε διάφορα μέρη της Καππαδοκίας. Πολλές φορές επισκέφτηκε τους Αγίους τόπους και διερχόμενος από την πόλη της Αντιόχειας, επισκέφτηκε έναν άλλον Μεγάλο Πατέρα της εκκλησίας μας, τον Όσιο Συμεών του Στυλίτη, από τον οποίον διδάχτηκε την μοναχική ζωή. Αργότερα έγινε υποτακτικός ενός άλλου Οσίου το όνομα του οποίου ήταν Λογγίνος. Από τον οποίο διδάχτηκε την υπακοή, την εγκράτεια, την προσευχή και κάθε άλλη ασκητική αρετή.

Ο Όσιος Θεοδόσιος ήταν τόσο πολύ εγκρατής, ώστε για τριάντα ολόκληρα χρόνια δεν έλαβε άρτο, και έτρωγε άπαξ της εβδομάδος. Μάλιστα έφτασε σε τέτοιο πνευματικό ύψος, που αξιώθηκε να γίνει ηγούμενος πολλών μοναστηριών και καθιέρωσε το κοινοβιακό σύστημα. Γι' αυτό κι έλαβε από την εκκλησία μας την επωνυμία "Κοινοβιάρχης".

Απολυτίκιο Αγ. Θεοδοσίου του Κοινοβιάρχου - 11 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

ΑΓΙΟΙ ΤΟΠΟΙ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΙΑΡΧΟΥ.

Ἡ ὁσιότατη ἀδελφή Μαρία Μαγδαληνή (κατά κόσμον Marie Madeleine Le Beller), τοῦ π.Γεωργίου Ἀθανασάκη


  Η  οσιότατη  αδελφή  Μαρία Μαγδαληνή  (κατά κόσμον Marie Madeleine Le Beller)  εκοιμήθη εν Κυρίω  σε ηλικία 67-68 ετών, την 12ην Δεκεμβρίου 2013 (Ν.Η.) ημέρα Πέμπτη και ώρα 13:00 μ.μ. στο ερημητήριό της πλησίον του σπηλαίου του Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος στο όρος Σινά. Απώλεσε  την επαφή με το περιβάλλον λίγες ώρες προ της τελευτής της και είχε ένα ειρηνικό τέλος στα χέρια του γέροντός της π. Παύλου Σιναϊτου που έσπευσε να της δώσει την τελευταία Θεία Μετάληψη.
Bαπτίστηκε σε ηλικία 40 ετών περίπου στον Ιορδάνη, το έτος 1986. Έζησε στον Άγιο Ιωάννη της Κλίμακος  δεκαοχτώ (18) χρόνια, με πολλούς πειρασμούς και από τους ανθρώπους και από τους δαίμονες. Έξι μήνες στην αρχή διανυκτέρευε έξω ανάμεσα στα βράχια, άστεγη με ένα υπνόσακο, σ`εκείνη την απαράκλητη έρημο συντροφιά με σκορπιούς και δηλητηριώδη φίδια.  Έζησε μεγάλη απόρριψη, πολλοί την θεωρούσαν τρελή και πλανεμένη. Πούλησε το σπίτι της στο Παρίσι κι αγόρασε ένα κομμάτι γη από ένα βεδουίνο κάτω ακριβώς από το σπήλαιο του Άγίου Ιωάννου της Κλίμακος. Εκεί υπήρχε μια χαρουπιά κι ένα πηγάδι. Έχτισε σταδιακά πέντε αυτόνομα κελλάκια, ένα μικρό ναύδριο πάνω σ`ένα βράχο, φύτεψε δένδρα, λίγες ελιές, δυο-τρεις μηλιές και ένα κλήμα και έφτιαξε μικρή στέρνα και κήπο. Όλη την σκήτη της την περιέφραξε με τείχος. Ζούσε απλά καλλιεργώντας τον κήπο της πλέκοντας κομποσχοίνια και ασχολούμενη τα τελευταία χρόνια με την ξυλογλυπτική όπου σημείωσε μεγάλη πρόοδο κατασκευάζοντας εικόνες για το εκκλησάκι της. Στην μονή κατέβαινε κάθε Κυριακή αρχικά και αργότερα κάθε δεκαπέντε και τις μεγάλες εορτές για να μεταλαμβάνει.
Κάποιοι πατέρες την συμπαθούσαν και την προστάτευαν αλλά οι πολλοί την απέρριπταν και σε πολλά την δυσκόλευαν. Κάποτε  απαγόρευσαν στον π. Παύλο να την δέχεται για εξομολόγηση και δεν της επέτρεπαν την δωρεάν φιλοξενία στον ξενώνα των γυναικών. Είχε μεγάλη δύναμη ψυχής που την αντλούσε από την ακράδαντη πίστη της και την ευλογία που της είχαν δώσει για εγκαταβίωση στην έρημο του Σινά, ο π. Πορφύριος (νύν Άγιος Πορφύριος) και η μάτουσκα Λουμπούσκα η δια ΧΝ Σαλή της Αγίας Πετρουπόλεως. Όλος ο πειρασμός ξεκίνησε από την αγάπη της στην έρημο, ενώ οι πατέρες την ήθελαν να ζεί εντός της γυναικείας μονής της Φαράν στην οποία είχε ζήσει δοκιμαστικά ένα χρόνο και μισό στην αρχή. Όμως δεν αναπαύθηκε και όταν ο Γέρων Παϊσιος  επίσκεφθηκε τελευταία φορά το Σινά και πέρασε από την Φαράν της έδωσε την ευλογία του να ζήσει στην έρημο αφού την εξέτασε και ευλόγησε το τυπικό της προσευχής της.
Κάθε Πάσχα πήγαινε στα Ιεροσόλυμα πού περνούσε όλη την μεγάλη εβδομάδα και την Διακαινήσιμο επέστρεφε στο αγαπημένο της ασκητήριο. Μετά το Πάσχα του 2009  δεν πήγε ξανά στα Ιεροσόλυμα.
Στις 18 Νοεμβρίου του 2012 (Κυριακή) ήρθε στη Κρήτη άρρωστη πλέον και στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο διεγνώσθη προχωρημένος καρκίνος του εντέρου.  

Έφυγε για την Μόσχα που είχε γνωστό της τον επίσκοπο που διοικούσε το νοσοκομείο της ρωσικής εκκλησίας. Εκεί τις έκαναν παρατεταμένες ιατρικές εξετάσεις και της ζήτησαν να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση και χημειοθεραπείες, στο μεγαλύτερο ιατρικό κέντρο κατά του καρκίνου, της Ρωσίας. Όμως δεν δέχθηκε επιθυμώντας να πεθάνει στην αγαπημένη της σκήτη. Πήγε για προσκύνημα στον Άγιο Σεραφείμ του Σάρωφ, λούστηκε στην πηγή του και πήρε μεγάλο θάρρος. Επέστρεψε στο Σινά μέσω Ιταλίας όπου προσκύνησε τον Άγιο Νικόλαο στο Μπάρι κι εκεί γνώρισε την ρωσίδα Ευφροσύνη, την οποία κάλεσε για να την διακονήσει όταν επέστρεψε στο Σινά κι εκείνη ανταποκρίθηκε άμεσα.  Ήρθε κοντά της και την υπηρέτησε μέχρι το τέλος, χωρίς κανένα υλικό όφελος. Η Ευφροσύνη ήταν δώρο του Θεού γιατί ομιλούσε μόνο ρωσικά τα οποία η Μαρία ελάχιστα ομιλούσε και καταλάβαινε. Όμως είχαν άριστη συνεργασία και την περιποιήθηκε σαν καλή υποταχτική (για δέκα μήνες περίπου), ώστε να κερδίσει και την αγάπη και τον σεβασμό των

Κυριακή, 13 Αυγούστου 2017

Λάμπρος Κ. Σκόντζος, Άγιος Ιερώνυμος: Ο μεγάλος Ορθόδοξος Πατέρας της Δύσης




ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ: Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ
      Ένας από τους μεγαλυτέρους αγίους και Πατέρες της Δυτικής Εκκλησίας είναι και ο άγιος Ιερώνυμος. Φυσικά ομιλούμε για την εποχή που η Εκκλησία σε Ανατολή και Δύση ήταν ενωμένη και η δυτική Χριστιανοσύνη ήταν ορθόδοξη. Οι Πατέρες της Δυτικής Εκκλησίας των πρωτοχριστιανικών χρόνων υπήρξαν σε αγιότητα και θεολογική κατάρτιση εφάμιλλοι των Πατέρων της Ανατολής, οι οποίοι συνέβαλαν τα μέγιστα στην ανάπτυξη της εκκλησιαστικής αυτοσυνειδησίας, την διασάφηση των δογμάτων και τον ευαγγελισμό των λαών που βρίσκονταν στην πλάνη και την παχυλή ειδωλολατρία.
     Ένας λοιπόν από αυτούς τους Πατέρες ήταν και ο άγιος Ιερώνυμος. Γεννήθηκε το 347 στην πόλη Στριδώνα της Δαλματίας και ήταν Ιλλυρικής καταγωγής. Οι γονείς του, εύποροι και συνειδητοί χριστιανοί, του έδωσαν μόρφωση και του ενέπνευσαν την ευσέβεια. Σε ηλικία επτά μόλις ετών τον έστειλαν στη Ρώμη για να σπουδάσει φιλολογία και ρητορική, κοντά στον ονομαστό δάσκαλο και φιλόσοφο Ρουφίνο, με τον οποίο συνδέθηκε με φιλία. Στη Ρώμη έμεινε δεκαπέντε χρόνια. Περί το τέλος αυτής της περιόδου αποκήρυξε τη φιλία του Ρουφίνου και μαζί τις κακοδοξίες του Ωριγένη, τις οποίες είχε ενστερνιστεί και δίδασκε ο δάσκαλός του. Στη συνέχεια ο Ιερώνυμος, σε ηλικία δεκαεννέα ετών βαπτίσθηκε χριστιανός από τον επίσκοπο Ρώμης Λιβέριο.

Απολυτίκιο Αγ. Χαρίτωνος - 28 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

ΑΓΙΟΣ ΧΑΡΙΤΩΝ 2015

Ο Όσιος Χαρίτων ο Ομολογητής - 28 Σεπτεμβρίου

Σάββατο, 12 Αυγούστου 2017

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΧΑΡΙΤΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ. ΣΤΗΝ ΧΑΡΑΔΡΑ ΦΑΡΑΝ ΤΟ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΕΤΟΣ ΙΔΡΥΣΕΩΣ 330 Μ.Χ


ΕΔΩ ΑΣΚΗΤΕΥΕΙ Ο ΝΕΟΣ ΜΟΝΑΧΟΣ ΧΑΡΙΤΩΝ.

 ΣΤΗΝ ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΟΤΕ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΤΕ ΚΑΙ ΠΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΙΣΤΕ ΕΔΩ ΑΠΑΝΤΗΣΕ.

Η ΕΡΩΤΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΤΕΤΡΙΜΜΕΝΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΑΠΛΗ ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑ. ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΓΝΩΣΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΣΤΗΝ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ ΚΙ ΩΣ ΕΚ ΤΟΥΤΟΥ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ.














READ MORE...............

Πέμπτη, 10 Αυγούστου 2017

Η λέξη Βεδουίνος προέρχεται από ......

   Η λέξη Βεδουίνος προέρχεται από την αραβική λέξη badawī,
που σημαίνει αυτόν που βαδίζει στην έρημο. Οι βεδουίνοι
 είναι νομαδικές αραβικές φυλές βοσκών, που ζουν σε όλη
 την έκταση της ερήμου από τις ακτές της Σαχάρας στον
Ατλαντικό μέχρι τη Χερσόνησο του Σινά και την Αραβική
έρημο ανατολικά της. 
    Οι βεδουίνοι γύρω από τη Μονή του Σινά έχουν τη δική τους ξεχωριστή ιστορία. Όταν ο Ιουστινιανός έχτισε τη μονή, εγκατέστησε γύρω της μια κοινότητα από 200 οικογένειες από τον Πόντο και την Αλεξάνδρεια, για να φυλάσσουν και να βοηθούν τους μοναχούς. Με το πέρασμα του χρόνου αναμίχθηκαν με τοπικές φυλές και τον 7Ο αιώνα εξισλαμίσθηκαν. Δεν έπαψαν όμως να έχουν μέχρι σήμερα συνείδηση της ελληνορωμαϊκής τους καταγωγής και να υπερηφανεύονται μάλιστα για αυτήν την πολιτιστική τους ταυτότητα.
 
Οι σημερινοί βεδουίνοι θεωρούνται απόγονοι αυτών των οικογενειών και αποτελούν τη μία από τις έξι φυλές των βεδουίνων του Σινά, τη φυλή των Ορεινών (Γκεμπελία). Παρά τη φτώχια τους, είναι φιλειρηνικοί, καλόκαρδοι, ευγενείς, εύθυμοι, ολιγαρκείς φιλόξενοι, ιδίως στους Έλληνες. Η Μονή της αγίας Αικατερίνης είναι αναπόσπαστο τμήμα της ζωής τους και την προστατεύουν από οποιονδήποτε κίνδυνο, με δεδομένο ότι κι εκείνη πάντοτε τους σέβονταν και μεριμνούσε να βρει λύση στα διάφορα προβλήματά τους. Θεωρούν την Μονή και τον Αρχιεπίσκοπο ως την ανώτατη διοικητική και δικαστική αρχή της φυλής τους και είναι αφοσιωμένοι σε αυτήν.


 

Αναγνωρίζουν ότι παλιά το Μοναστήρι βοήθησε ώστε να λυθούν ειρηνικά και δίκαια οι κατά καιρούς διαφορές που είχαν οι φυλές μεταξύ τους και να αποφευχθούν πόλεμοι και αιματοχυσίες. Συνδεδεμένοι με τη Μονή, εργάζονται σε αυτή και μετέχουν στη καθημερινή της ζωή. Η προσφορά εργασίας στο Μοναστήρι ανακουφίζει αρκετά άτομα και τις οικογένειές τους. Συνήθως απασχολούνται σαν υπηρέτες η σαν γαρίφ, δηλαδή φύλακες στα καθίσματα και τους κήπους. Εκτός από το μισθό τους είναι ασφαλισμένοι και έχουν δωρεάν το καθημερινό φαγητό μαζί με τους μοναχούς και τους προσκυνητές.
 
Πέρα από τους θησαυρούς της, η Μονή του Σινά είναι ένα θρησκευτικό κέντρο παγκόσμιας εμβέλειας και οι συζητήσεις με τους μοναχούς είναι μια μοναδική εμπειρία από μόνη της. Ελληνικής υπηκοότητας στη συντριπτική πλειονότητα, ο καθένας από αυτούς ήρθε από διαφορετικά σημεία της Ελλάδας μέχρι εδώ κουβαλώντας τη δική του ιστορία. Μας μίλησαν για τους επισκέπτες της μονής και τις συνθήκες υπό τις οποίες επιβίωσε το μοναστήρι κάτω από διαφορετικούς κυρίαρχους της χερσονήσου του Σινά.
 
Ακριβώς απέναντι, έξω από τα τείχη, μονάζει ο πάτερ Μωυσής ο οποίος έχει, εδώ και χρόνια, χτίσει μια σχέση εμπιστοσύνης με την κοινότητα που ζει στην περιοχή γύρω από το μοναστήρι.Έχει δημιουργήσει μικρά εργαστήρια υφαντουργίας και, με τα κέρδη από τα αναμνηστικά που αγοράζουν οι επισκέπτες, ενισχύει και στηρίζει την κοινότητα των βεδουίνων.

ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΑΡΣΕΝΙΟ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΤΟΥ ΣΙΝΑ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ~ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΟΡΟΣ ΣΙΝΑ

ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ 'Σινά, το Όρος του Θεού (Βασίλης Μάρος )

Ταξιδεύοντας στη γη των Βεδουίνων του Σινά

Βεδουίνοι

ΕΚΟΙΜΗΘΗ ΕΝ ΚΥΡΙΩ Η ΜΟΝΑΧΗ ΜΑΡΙΑ ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ Η ΓΑΛΛΙΔΑ ΠΟΥ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΕ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΟΡΦΥΡΙΟ.






<< ΕΚΟΙΜΗΘΗ ΕΝ ΚΥΡΙΩ Η ΜΟΝΑΧΗ Μαρία μαγδαληνή (η Γαλλιδα πλουσια που επικοινώνησε με τον Αγιο Πορφυριο χωρίς καθόλου να ξερει ελληνικα και εκεινος Γαλλικα!)

(Εζησε το θαυμα!)


Εφυγε στην ερημια ..Ασκήτευσε κοντά στην ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ σε ερημική τοποθεσία του Σινά μέρος εκεί οπου ασκήτευσε ο αγιος Ιωαννης της κλιμακος..και οπου εχτισε μικρο εκκλησάκι εις μνήμην του.


 Να έχουμε την ευχή της! καλό παράδεισο >>

Η οσιότατη γ. Μαρία Μαγδαληνή από την Φαράν του Σινά


altΗ οσιότατη αδελφή Μαρία Μαγδαληνή (κατά κόσμον Marie Madeleine Le Beller) εκοιμήθη εν Κυρίω σε ηλικία 67-68 ετών, την 12ηνΔεκεμβρίου 2013 (Ν.Η.) ημέρα Πέμπτη και ώρα 13:00 μ.μ. στο ερημητήριό της πλησίον του σπηλαίου του Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος στο όρος Σινά. Απώλεσε την επαφή με το περιβάλλον λίγες ώρες προ της τελευτής της και είχε ένα ειρηνικό τέλος στα χέρια του γέροντός της π. Παύλου Σιναϊτου που έσπευσε να της δώσει την τελευταία Θεία Μετάληψη.

Bαπτίστηκε σε ηλικία 40 ετών περίπου στον Ιορδάνη, το έτος 1986. Έζησε στον Άγιο Ιωάννη της Κλίμακος δεκαοχτώ (18) χρόνια, με πολλούς πειρασμούς και από τους ανθρώπους και από τους δαίμονες. Έξι μήνες στην αρχή διανυκτέρευε έξω ανάμεσα στα βράχια, άστεγη με ένα υπνόσακο, σ`εκείνη την απαράκλητη έρημο συντροφιά με σκορπιούς και δηλητηριώδη φίδια. Έζησε μεγάλη απόρριψη, πολλοί την θεωρούσαν τρελή και πλανεμένη. Πούλησε το σπίτι της στο Παρίσι κι αγόρασε ένα κομμάτι γη από ένα βεδουίνο κάτω ακριβώς από το σπήλαιο του Άγίου Ιωάννου της Κλίμακος. Εκεί υπήρχε μια χαρουπιά κι ένα πηγάδι. Έχτισε σταδιακά πέντε αυτόνομα κελλάκια, ένα μικρό ναύδριο πάνω σ`ένα βράχο, φύτεψε δένδρα, λίγες ελιές, δυο-τρεις μηλιές και ένα κλήμα και έφτιαξε μικρή στέρνα και κήπο. Όλη την σκήτη της την περιέφραξε με τείχος. Ζούσε απλά καλλιεργώντας τον κήπο της πλέκοντας κομποσχοίνια και ασχολούμενη τα τελευταία χρόνια με την ξυλογλυπτική οπού σημείωσε μεγάλη πρόοδο κατασκευάζοντας εικόνες για το εκκλησάκι της. Στην μονή κατέβαινε κάθε Κυριακή αρχικά και αργότερα κάθε δεκαπέντε και τις μεγάλες εορτές για να μεταλαμβάνει.

9/12/2015 ΣΤΗΝ ΟΑΣΗ ΤΗΣ ΦΑΡΑΝ ΣΤΟ ΣΙΝΑ ΜΑΣ ΜΙΛΑ Η ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΓΕΝΝΑΔΙΑ.

ΣΙΝΑΪΤΙΚΟΣ ΑΣΚΗΤΙΣΜΟΣ


Ἡ Σιναϊτικὴ ἔρημος, ἂν καὶ ἄκαρπη καὶ πτωχὴ σὲ ὑλικοὺς καρπούς, ὑπῆρξε ἀπὸ τὸν 3ο μ.Χ. αἰῶνα ἕως τὶς ἡμέρες μας πλούσια σὲ καρποὺς πνευματικούς. Τὸ πλῆθος τῶν Σιναϊτῶν μοναχῶν, τὰ ὀνόματα, τὰ πνευματικά τους κατορθώματα, τὶς ροὲς τῶν δακρύων τους, τὴν ταπείνωση καὶ τὴν ἀγάπη τους, μόνον ὁ Θεὸς γνωρίζει. Ὅσα ὀνόματα διεσώθησαν, εἶναι γνωστὰ ἢ λόγω τοῦ ὑπέρλαμπρου βίου τους, ποὺ ἐντυπωσίασε ἀκόμη καὶ τοὺς συνασκητές τους καὶ ἔτυχε νὰ καταγραφοῦν σὲ ἱερὰ κείμενα, ἢ ἀπὸ προσκυνητὲς ποῦ ἄφησαν ἀναμνήσεις ἀπὸ τὴν συναναστροφὴ μαζί τους. Στὸ Γεροντικὸ τοῦ Σινᾶ περιγράφονται γλαφυρὰ πολλὲς σχετικὲς ἱστορίες.
Κατὰ τὴν διάρκεια τῶν 18 αἰώνων τοῦ Σιναϊτικοῦ Μοναχισμοῦ ὑπῆρξαν χιλιάδες Πατέρες, ποὺ ἀσκήθηκαν σὲ διάφορες μορφὲς μοναχικῆς ζωῆς ὅπως ἐρημίτες, σπηλαιῶτες, ἔγκλειστοι, δενδρίτες, κελλιῶτες, σκητιῶτες, λαυριῶτες, κοινοβιάτες, ἱεραπόστολοι, ἐπίσκοποι, ἐκπαιδευτικοί, ἀκόμη καὶ Πατριάρχες. Διαμορφώθηκαν δηλαδὴ πνευματικὲς τάσεις ἀπὸ τὴν ἄκρως ἐσωστρεφὴ μοναχικὴ πολιτεία ἕως τὴν ἐξωστρεφὴ τῆς ἱεραποστολῆς, τῆς διδαχῆς ἢ τῆς φιλανθρωπίας. Ὅλοι ἀγωνίσθηκαν σκληρὰ τὸν πνευματικὸ ἀγῶνα γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ τελείωσαν τὸν βίο τους στὴν ὀρεινὴ καὶ ἄνυδρη Σιναϊτικὴ γῆ μὲ στόχο τὴν μυστικὴ ἕνωση τῆς ψυχῆς τους μὲ τὸν Τριαδικὸ Θεό.

Στὴν εὐρύτερη περιοχὴ τῆς Μονῆς, πέραν τῶν Μετοχίων τῆς Ραϊθώ, τῆς Φαρὰν καὶ τῆς Τάρφας, λειτουργοῦν τέσσερα ἀκόμη μεγάλα παλαιὰ Μετόχια:


Α) Τὸ Μετόχι τῶν ἁγίων Τεσσαράκοντα. Ἀρχικῶς ἦταν ἀφιερωμένο στοὺς ἁγίους τεσσαράκοντα ἀββάδες τοὺς ἐν Σινᾶ ἀναιρεθέντας ἀπὸ τοὺς Σαρακηνοὺς περὶ τὸ ἔτος 373 μ.Χ. Σὺν τῷ χρόνῳ, ἡ παράδοση αὐτὴ φαίνεται πὼς ἀτόνησε καὶ τελικῶς τὸ Μετόχι ἔφθασε νὰ πανηγυρίζει στὴν ἑορτὴ τῶν ἁγίων Τεσσαράκοντα μαρτύρων τῶν ἐν τῇ λίμνῃ τῆς Σεβαστείας (9 Μαρτίου).
Ὁ Ναὸς τοῦ Μετοχίου χρονολογεῖται κατὰ τὸν 5ο αἰῶνα (ἢ καὶ λίγο νωρίτερα). Τὸ κεντρικὸ κτίσμα ἔχει τὴν μορφὴ εὐρύχωρου πύργου ὕψους περίπου 9 μέτρων. Τὸ μέγεθος τῆς οἰκοδομῆς φανερώνει τὴν οἴκησή του παλαιότερα ἀπὸ πολυπληθῆ (ἴσως δωδεκαμελῆ) συνοδία. Σύμφωνα μὲ μιὰ ἄποψη καὶ ὅπως προκύπτει ἀπὸ τὴν περιγραφὴ τῶν τόπων καὶ τὴν ἀλληλουχία τῶν γεγονότων στὴν διήγηση τοῦ Ἀμμωνίου, ἴσως νὰ πρόκειται γιὰ τὸν πύργο στὸν ὁποῖο κατέφυγαν οἱ περὶ τὸν ἡγούμενο Δουλᾶ πατέρες κατὰ τὴν προαναφερθεῖσα ἐπιδρομὴ τῶν Σαρακηνῶν, ἀπ᾿ ὅπου καὶ ἔβλεπαν τὴν ἁγία Κορυφὴ μέσα σὲ φλόγες καὶ καπνούς.
Τὸ Μετόχι κεῖται ὄπισθεν (νοτίως) τοῦ ὄρους Χωρήβ, στὴν ὁμώνυμη κοιλάδα, ἀποκαλουμένη καὶ ἀπὸ τοὺς Ἄραβες Wadi Arbain (=κοιλάδα τῶν Σαράντα). Ἀπέχει ἀπὸ τὴν Μονὴ περὶ τὶς δύο ὥρες πεζῆ. Σήμερα ἀποτελεῖ τὸν κύριο ἐλαιῶνα τῆς Μονῆς μὲ 900 περίπου ἐλαιόδενδρα, μερικὰ ἐκ τῶν ὁποίων μετροῦν ἡλικία ἄνω τῶν χιλίων ἐτῶν. Στὴν ἔκτασή του συμπεριλαμβάνεται καὶ ἀρχαῖο παρεκκλήσι τοῦ ἁγίου Ὀνουφρίου.
Β) Τὸ Μετόχι τῶν ἁγίων Ἀναργύρων. Κεῖται στὴν εὐρύτερη περιοχὴ τοῦ Θολᾶ (ὅπου τὸ σπήλαιο τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κλίμακος ἀπὸ τὸν 6ο αἰῶνα), σὲ ἀπόσταση ἀπὸ τὴν Μονή περίπου δύο ὡρῶν πεζῆ. Ἀποτελεῖ τὸν δεύτερο σὲ μέγεθος ἐλαιῶνα τῆς Μονῆς.
Γ) Τὸ Μετόχι τῶν ἁγίων Ἀποστόλων. Εὑρίσκεται στὸ ἄνοιγμα τῆς κοιλάδος τῶν ἁγίων Τεσσαράκοντα, σὲ ἀπόσταση ἀπὸ τὴν Μονὴ μιᾶς ὥρας πεζῆ. Πρόκειται πιθανῶς γιὰ τὴν τοποθεσία Γεθραμβῆ, ὅπου ἐσφάγησαν δώδεκα Πατέρες ἀπὸ τοὺς Σαρακηνοὺς τὸν 4ο αἰῶνα. Σήμερα, μετὰ τὴν ἀπὸ 50ετίας οἰκοδόμηση καὶ ἐξάπλωση τοῦ χωριοῦ τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης (Santa Katrin), τὸ Κάθισμα κεῖται πλέον στὴν ἄκρη τοῦ χωριοῦ.
Δ) Τὸ Μετόχι τῆς Παναγίας, γνωστὸ περισσότερο ὡς «Μποστάνι». Σὲ παλαιότερες πηγὲς ἀναφέρεται ὡς «τοῦ Δαβίδ», ἀπὸ ἕναν Μοναχὸ ποὺ ἐγκαταβίωσε ἐκεῖ. Εἰκάζεται πὼς πρόκειται γιὰ τὴν πρώτη ἐκκλησία ποὺ συνάντησε ἡ Αἰθερία πλησιάζοντας στὸ Χωρήβ, ὅπου καὶ διανυκτέρευσε πρὸ τῆς ἀναβάσεώς της στὴν ἁγία Κορυφή. Ἡ σημερινὴ κεντρικὴ ἀψίδα καὶ ὁ βόρειος τοῖχος του ἀνάγονται στὸν 6ο ἢ 7ο αἰῶνα. Τιμᾶται στὸ Γενέσιον τῆς Θεοτόκου.

ΦΑΡΑΝ


Τὴν ὄαση τῆς Φαράν μὲ τὸν ἀχανῆ φοινικῶνα διάλεξαν ἀπὸ ἀρχαιοτάτων χρόνων οἱ κάτοικοι τῆς χερσονήσου γιὰ νὰ κατοικήσουν καὶ νὰ παρηγορηθοῦν ἀπὸ τὴν σκληρότητα τῆς ἐρήμου. Κατὰ τὸν 4ο αἰῶνα, σύμφωνα μὲ τὶς ἱστορικὲς πηγές, οἱ Φαρανίτες σύσσωμοι προσχώρησαν στὸν χριστιανισμό, μετὰ τὴν θαυμαστὴ θεραπεία τοῦ ἀρχηγοῦ των Ὀβεδιανοῦ ἀπὸ τὸν συντοπίτη τους μοναχὸ Μωυσῆ. Ἀργότερα δέ, ἡ Φαρὰν τιμήθηκε καὶ μὲ Ἐπισκοπικὴ ἕδρα.
Ἀπό δεκαετίες ἡ Μονή, μὲ πολλὲς οἰκονομικὲς θυσίες, χρηματοδοτεῖ στὴν Φαρὰν ἀνασκαφὲς ὑπὸ τὴν ἔγκριση καὶ ἐποπτεία τῆς Αἰγυπτιακῆς Ἀρχαιολογικῆς Ὑπηρεσίας. Ἀνατολικῶς τοῦ Ἡσυχαστηρίου ἔχουν ἀποκαλυφθεῖ τμήματα τῆς παλαιοχριστιανικῆς πόλης τῆς Φαρὰν καὶ ἑπτὰ Ναοὶ χρονολογούμενοι ἀπὸ τὸν 5ο ἕως τὸν 7ο αἰῶνα. Ἀναλυτικὴ ἔκθεση τῶν πορισμάτων συνέταξε ὁ ἐπικεφαλῆς τῶν ἀνασκαφῶν ἀρχαιολόγος P. Grossman.
Σὲ ἀρχαῖο κῆπο τῆς Μονῆς τῆς ἁγίας Αἰκατερίνης, παραπλεύρως τῆς παλαιᾶς ἐπισκοπικῆς 5κλιτης Βασιλικῆς, ζεῖ σήμερα γυναικεία ἀδελφότητα, ποὺ ὑποδέχεται φιλάδελφα καὶ ξεναγεῖ πρόθυμα τοὺς προσκυνητές. Ὁ κεντρικὸς Ναὸς τοῦ Ἡσυχαστηρίου, μὲ ἐντοιχισμένα ἀρχιτεκτονικὰ μέλη ἀπὸ τὴν ἐρειπωμένη παρακείμενη Βασιλική, εἶναι ἀφιερωμένος στὸν Προφήτη Μωυσῆ. Στὸν ἴδιο χῶρο λειτουργοῦν τέσσερα ἀκόμη παρεκκλήσια.

Ιερά Μονή Ορους Σινά


Ιερά Μονή Ορους Σινά #1. Η «Ιερά Μονή του Θεοβαδίστου Ορους Σινά» όπως είναι η επίσημη ονομασία της έχει ανοίξει εδώ και μερικές ημέρες τις πόρτες της σε όλον τον κόσμο. Ανά τους αιώνες αναφέρεται και ως «Μονή του Αγίου Όρους Σινά» και κατά κανόνα σήμερα ως «Μονή της Αγίας Αικατερίνης».
ΑΠΕ-ΜΠΕ / STR
Η «Ιερά Μονή του Θεοβαδίστου Ορους Σινά» όπως είναι η επίσημη ονομασία της έχει ανοίξει εδώ και μερικές ημέρες τις πόρτες της σε όλον τον κόσμο. Ανά τους αιώνες αναφέρεται και ως «Μονή του Αγίου Όρους Σινά» και κατά κανόνα σήμερα ως «Μονή της Αγίας Αικατερίνης».
Ιερά Μονή Ορους Σινά #2. Η Μονή βρίσκεται στην καρδιά της σιναϊτικής ερήμου, στην ομώνυμη χερσόνησο η οποία είναι μια τριγωνική γρανιτώδης γέφυρα ανάμεσα σε δύο Ηπείρους, την Αφρική και την Ασία. Η Μονή βρίσκεται 500 χλμ. από το Κάιρο, στους πρόποδες του όρους Σινά, εκεί όπου ο Μωϋσής είδε το όραμα της «Αγίας Βάτου» και αργότερα στην Αγία Κορυφή παρέλαβε τις 10 Εντολές.
ΑΠΕ-ΜΠΕ / STR
Η Μονή βρίσκεται στην καρδιά της σιναϊτικής ερήμου, στην ομώνυμη χερσόνησο η οποία είναι μια τριγωνική γρανιτώδης γέφυρα ανάμεσα σε δύο Ηπείρους, την Αφρική και την Ασία. Η Μονή βρίσκεται 500 χλμ. από το Κάιρο, στους πρόποδες του όρους Σινά, εκεί όπου ο Μωϋσής είδε το όραμα της «Αγίας Βάτου» και αργότερα στην Αγία Κορυφή παρέλαβε τις 10 Εντολές.
Ιερά Μονή Ορους Σινά #3. Η Μονή είναι το αρχαιότερο εν λειτουργία Χριστιανικό μοναστικό καθίδρυμα με αδιάσπαστη ζωή 17 τουλάχιστον αιώνων.
ΑΠΕ-ΜΠΕ / STR
Η Μονή είναι το αρχαιότερο εν λειτουργία Χριστιανικό μοναστικό καθίδρυμα με αδιάσπαστη ζωή 17 τουλάχιστον αιώνων.
Ιερά Μονή Ορους Σινά #4. Μαζί με το οχυρωμένο μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης βρίσκονται και τα μικρότερα μοναστήρια της Φαράν και της Ραϊθούς, καθιστώντας το μέρος ιερό για τους Χριστιανούς, τους Μωαμεθανούς και τους Ιουδαίους.
ΑΠΕ-ΜΠΕ / STR
Μαζί με το οχυρωμένο μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης βρίσκονται και τα μικρότερα μοναστήρια της Φαράν και της Ραϊθούς, καθιστώντας το μέρος ιερό για τους Χριστιανούς, τους Μωαμεθανούς και τους Ιουδαίους.
Ιερά Μονή Ορους Σινά #5. Από τον 6ο αιώνα μέχρι και σήμερα η Μονή δεσπόζει μεγαλόπρεπη στα 6.500 τετραγωνικά μέτρα που περιβάλλουν τα φρουριακά τείχη που χτίστηκαν μαζί μ’ ένα μεγάλο ναό, το Καθολικό, και τα κελιά των μοναχών, γύρω από τα κτίσματα της Αγ. Ελένης, κατά διαταγή του αυτοκράτορα Ιουστινιανού. ΑΠΕ-ΜΠΕ/STR
Από τον 6ο αιώνα μέχρι και σήμερα η Μονή δεσπόζει μεγαλόπρεπη στα 6.500 τετραγωνικά μέτρα που περιβάλλουν τα φρουριακά τείχη που χτίστηκαν μαζί μ’ ένα μεγάλο ναό, το Καθολικό, και τα κελιά των μοναχών, γύρω από τα κτίσματα της Αγ. Ελένης, κατά διαταγή του αυτοκράτορα Ιουστινιανού. ΑΠΕ-ΜΠΕ/STR
Ιερά Μονή Ορους Σινά #6. Η Βιβλιοθήκη της Μονής είναι η πλουσιότερη Χριστιανική Μοναστηριακή Βιβλιοθήκη στον κόσμο, και η δεύτερη μετά από αυτή του Βατικανού, σε ελληνικά χειρόγραφα και έντυπα. Μάλιστα, ο «Σιναϊτικός κώδικας» που βρισκόταν αρχικά στη Μονή μέχρι τον 19ο αιώνα, πλέον υπάρχει στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου. AFP/ANDRE DURAND
EPA / ANDRE DURAND
Η Βιβλιοθήκη της Μονής είναι η πλουσιότερη Χριστιανική Μοναστηριακή Βιβλιοθήκη στον κόσμο, και η δεύτερη μετά από αυτή του Βατικανού, σε ελληνικά χειρόγραφα και έντυπα. Μάλιστα, ο «Σιναϊτικός κώδικας» που βρισκόταν αρχικά στη Μονή μέχρι τον 19ο αιώνα, πλέον υπάρχει στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου. AFP/ANDRE DURAND
Ιερά Μονή Ορους Σινά #7. Η Μονή αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ. AFP/ANDRE DURAND
EPA / ANDRE DURAND
Η Μονή αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ. AFP/ANDRE DURAND
Ιερά Μονή Ορους Σινά #8. Οι επισκέπτες στη Μονή της Αγίας Αικατερίνης είναι 400.000 ετησίως εκ των οποίων πολλοί  ανεβαίνουν στην Αγία Κορυφή.
ΑΠΕ-ΜΠΕ / STR
Οι επισκέπτες στη Μονή της Αγίας Αικατερίνης είναι 400.000 ετησίως εκ των οποίων πολλοί ανεβαίνουν στην Αγία Κορυφή.
Ιερά Μονή Ορους Σινά #9. Η Αγία Κορυφή έχει ύψος 2.240 μέτρα και απέχει από τη Μονή περίπου δύο ώρες με τα πόδια. Η προσέγγιση σε αυτή γίνεται ως ένα σημείο και με καμήλες που οδηγούν Βεδουΐνοι.
ΑΠΕ-ΜΠΕ / STR
Η Αγία Κορυφή έχει ύψος 2.240 μέτρα και απέχει από τη Μονή περίπου δύο ώρες με τα πόδια. Η προσέγγιση σε αυτή γίνεται ως ένα σημείο και με καμήλες που οδηγούν Βεδουΐνοι.
Ιερά Μονή Ορους Σινά #10. Η Αγία Κορυφή έχει ύψος 2.240 μέτρα και απέχει από τη Μονή περίπου δύο ώρες με τα πόδια. Η προσέγγιση σε αυτή γίνεται ως ένα σημείο και με καμήλες που οδηγούν Βεδουΐνοι.
ΑΠΕ-ΜΠΕ / STR
Η Αγία Κορυφή έχει ύψος 2.240 μέτρα και απέχει από τη Μονή περίπου δύο ώρες με τα πόδια. Η προσέγγιση σε αυτή γίνεται ως ένα σημείο και με καμήλες που οδηγούν Βεδουΐνοι.
Ιερά Μονή Ορους Σινά #11. Το έργο «Αναστήλωση και προστασία των μνημείων και του περιβάλλοντα χώρου της Αγίας Αικατερίνης και της Αγίας Κορυφής» παραδόθηκε πρόσφατα μετά από 44 μήνες σκληρής δουλειάς. Ήταν το  2007 όταν η Μονή του Σινά επιλέχθηκε, ανάμεσα σε 860 προτάσεις που υποβλήθηκαν,  στον διαγωνισμό  που προκήρυξε η ΕΕ διαθέτοντας 22 εκατομμύρια ευρώ για αναπτυξιακά έργα στη Χερσόνησο του Ν. Σινά.
ΑΠΕ-ΜΠΕ / STR
Το έργο «Αναστήλωση και προστασία των μνημείων και του περιβάλλοντα χώρου της Αγίας Αικατερίνης και της Αγίας Κορυφής» παραδόθηκε πρόσφατα μετά από 44 μήνες σκληρής δουλειάς. Ήταν το 2007 όταν η Μονή του Σινά επιλέχθηκε, ανάμεσα σε 860 προτάσεις που υποβλήθηκαν, στον διαγωνισμό που προκήρυξε η ΕΕ διαθέτοντας 22 εκατομμύρια ευρώ για αναπτυξιακά έργα στη Χερσόνησο του Ν. Σινά.

▶ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟΣ «Η Πλατυτέρα των ουρανών»


den-eisai-monos-home Η Πλατυτέρα των Ουρανών. Αυτή που δεν την χωράνε οι ουρανοί. Αυτή που δέχτηκε να γίνει γέφυρα μεταξύ ουρανού και γης. Μέσα της ο Θεός έγινε άνθρωπος και ο άνθρωπος υψώθηκε σε Θεό.Άπειρα τα προσωνύμια που την ακολουθούν: η Πλατυτέρα, η Αειπάρθενος, η Γλυκοφιλούσα, η Μυρτιδιώτισσα, η Οδηγήτρια, η Φαρμακολύτρια, η Γοργοεπήκοος, η Θαλασσινή, η Μυριώνυμη, η Λημνιά, η Παναγία των Βλαχερνών, η Παναγιά της Τήνου, η Παναγία Σουμελά, και τόσα άλλα. Κάθε τόπος και μία Παναγία, η μέγιστη μεσολαβητική δύναμη για τους ανθρώπους στον Υιό της. Τόσες λέξεις, τόσα επίθετα, τόσοι ύμνοι. Όμως στον πόνο και στον φόβο αλλά και στην χαρά φτάνει μόνο το αυθόρμητο: Παναγία μου! Τα γυρίσματα της σειράς πραγματοποιήθηκαν στην Ελλάδα, την Τουρκία (Καππαδοκία και Αντιόχεια), την Ιταλία, τη Γαλλία, τη Σκωτία, το Ισραήλ, την Αίγυπτο, τη Συρία. Σκηνοθεσία: Μαρία Χατζημιχάλη-Παπαλιού Μοντάζ: Γιάννης Τσιτσόπουλος Σενάριο: Λένα Βουδούρη Διεύθυνση Φωτογραφίας: Βαγγέλης Κουλίνος Πρωτότυπη μουσική: Μάριος Αριστόπουλος Αφήγηση: Κώστας Καστανάς Έρευνα: π. Γεώργιος Μεταλληνός, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών Ιόλη Καλαβρέζου, DumbartonOaks, Καθηγήτρια της Ιστορίας της Βυζαντινής Τέχνης, Πανεπιστήμιο Harvard, Η.Π.Α. Σωτήριος Σ. Δεσπότης, Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών Αδριάνα Ζέππου, Θεολόγος Γεώργιος Τσούπρας, Θεολόγος Συμμετείχαν: Αυτού Θειοτάτη Μακαριότης Πατριάρχης Ιεροσολύμων και πάσης Παλαιστίνης κ.κ.Θεοφίλος Γ’ Σεβασµιότατος Αρχιεπίσκοπος Σινά, Φαράν και Ραϊθώ κ. Δαµιανός, Ηγούµενος της Ιεράς Μονής Θεοβαδίστου Όρους Σινά π. Γεώργιος Μεταλληνός, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών

ΠΗΓΗ: http://deneisaimonos.gr/den-ise-monos-i-platitera-ton-ouranon.html
Η Πλατυτέρα των ουρανών den-eisai-monos-home Η Πλατυτέρα των Ουρανών. Αυτή που δεν την χωράνε οι ουρανοί. Αυτή που δέχτηκε να γίνει γέφυρα μεταξύ ουρανού και γης. Μέσα της ο Θεός έγινε άνθρωπος και ο άνθρωπος υψώθηκε σε Θεό.Άπειρα τα προσωνύμια που την ακολουθούν: η Πλατυτέρα, η Αειπάρθενος, η Γλυκοφιλούσα, η Μυρτιδιώτισσα, η Οδηγήτρια, η Φαρμακολύτρια, η Γοργοεπήκοος, η Θαλασσινή, η Μυριώνυμη, η Λημνιά, η Παναγία των Βλαχερνών, η Παναγιά της Τήνου, η Παναγία Σουμελά, και τόσα άλλα. Κάθε τόπος και μία Παναγία, η μέγιστη μεσολαβητική δύναμη για τους ανθρώπους στον Υιό της. Τόσες λέξεις, τόσα επίθετα, τόσοι ύμνοι. Όμως στον πόνο και στον φόβο αλλά και στην χαρά φτάνει μόνο το αυθόρμητο: Παναγία μου! Τα γυρίσματα της σειράς πραγματοποιήθηκαν στην Ελλάδα, την Τουρκία (Καππαδοκία και Αντιόχεια), την Ιταλία, τη Γαλλία, τη Σκωτία, το Ισραήλ, την Αίγυπτο, τη Συρία. Σκηνοθεσία: Μαρία Χατζημιχάλη-Παπαλιού Μοντάζ: Γιάννης Τσιτσόπουλος Σενάριο: Λένα Βουδούρη Διεύθυνση Φωτογραφίας: Βαγγέλης Κουλίνος Πρωτότυπη μουσική: Μάριος Αριστόπουλος Αφήγηση: Κώστας Καστανάς Έρευνα: π. Γεώργιος Μεταλληνός, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών Ιόλη Καλαβρέζου, DumbartonOaks, Καθηγήτρια της Ιστορίας της Βυζαντινής Τέχνης, Πανεπιστήμιο Harvard, Η.Π.Α. Σωτήριος Σ. Δεσπότης, Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών Αδριάνα Ζέππου, Θεολόγος Γεώργιος Τσούπρας, Θεολόγος Συμμετείχαν: Αυτού Θειοτάτη Μακαριότης Πατριάρχης Ιεροσολύμων και πάσης Παλαιστίνης κ.κ.Θεοφίλος Γ’ Σεβασµιότατος Αρχιεπίσκοπος Σινά, Φαράν και Ραϊθώ κ. Δαµιανός, Ηγούµενος της Ιεράς Μονής Θεοβαδίστου Όρους Σινά π. Γεώργιος Μεταλληνός, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών

ΠΗΓΗ: http://deneisaimonos.gr/den-ise-monos-i-platitera-ton-ouranon.html
Η Πλατυτέρα των ουρανών den-eisai-monos-home Η Πλατυτέρα των Ουρανών. Αυτή που δεν την χωράνε οι ουρανοί. Αυτή που δέχτηκε να γίνει γέφυρα μεταξύ ουρανού και γης. Μέσα της ο Θεός έγινε άνθρωπος και ο άνθρωπος υψώθηκε σε Θεό.Άπειρα τα προσωνύμια που την ακολουθούν: η Πλατυτέρα, η Αειπάρθενος, η Γλυκοφιλούσα, η Μυρτιδιώτισσα, η Οδηγήτρια, η Φαρμακολύτρια, η Γοργοεπήκοος, η Θαλασσινή, η Μυριώνυμη, η Λημνιά, η Παναγία των Βλαχερνών, η Παναγιά της Τήνου, η Παναγία Σουμελά, και τόσα άλλα. Κάθε τόπος και μία Παναγία, η μέγιστη μεσολαβητική δύναμη για τους ανθρώπους στον Υιό της. Τόσες λέξεις, τόσα επίθετα, τόσοι ύμνοι. Όμως στον πόνο και στον φόβο αλλά και στην χαρά φτάνει μόνο το αυθόρμητο: Παναγία μου! Τα γυρίσματα της σειράς πραγματοποιήθηκαν στην Ελλάδα, την Τουρκία (Καππαδοκία και Αντιόχεια), την Ιταλία, τη Γαλλία, τη Σκωτία, το Ισραήλ, την Αίγυπτο, τη Συρία. Σκηνοθεσία: Μαρία Χατζημιχάλη-Παπαλιού Μοντάζ: Γιάννης Τσιτσόπουλος Σενάριο: Λένα Βουδούρη Διεύθυνση Φωτογραφίας: Βαγγέλης Κουλίνος Πρωτότυπη μουσική: Μάριος Αριστόπουλος Αφήγηση: Κώστας Καστανάς Έρευνα: π. Γεώργιος Μεταλληνός, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών Ιόλη Καλαβρέζου, DumbartonOaks, Καθηγήτρια της Ιστορίας της Βυζαντινής Τέχνης, Πανεπιστήμιο Harvard, Η.Π.Α. Σωτήριος Σ. Δεσπότης, Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών Αδριάνα Ζέππου, Θεολόγος Γεώργιος Τσούπρας, Θεολόγος Συμμετείχαν: Αυτού Θειοτάτη Μακαριότης Πατριάρχης Ιεροσολύμων και πάσης Παλαιστίνης κ.κ.Θεοφίλος Γ’ Σεβασµιότατος Αρχιεπίσκοπος Σινά, Φαράν και Ραϊθώ κ. Δαµιανός, Ηγούµενος της Ιεράς Μονής Θεοβαδίστου Όρους Σινά π. Γεώργιος Μεταλληνός, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών

ΠΗΓΗ: http://deneisaimonos.gr/den-ise-monos-i-platitera-ton-ouranon.html

Ο ΑΦΘΑΡΤΟΣ ΜΟΝΑΧΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ - The Incorrupt Relics of Monk Gregory Skevofylax of Zakynthos


Το άφθαρτο λείψανο του Σιναΐτη μοναχού Γρηγορίου Σκευοφύλακα του Ζακύνθιου


π. Παναγιώτης Καποδίστριας


Στο βιβλίο μας "Ζακυνθινοί Επίσκοποι στον Κόσμο" (έκδοση Ιεράς Μητροπόλεως Ζακύνθου, 2004), αναφερόμενοι στον Ζακύνθιο Αρχιεπίσκοπο Σινά και Ραϊθώ Πορφύριο Α΄ τον Μαρούδα και την αναστατική προσπάθειά του το 1827 στην περιώνυμη Μονή, γράφαμε τα ακόλουθα (σελ. 135 εξ.) :
Ανάμεσα στους άμεσους συνεργάτες του μνημονεύεται ο Μοναχός Γρηγόριος Σκευοφύλαξ ο Ζακύνθιος, ("δεύτερος κτήτωρ της Μονής", κατά τον Πορφύριο), ο οποίος - σημειωτέον- έζησε όσια βιοτή, στα νεότερα μάλιστα χρόνια βρέθηκε άθικτο το λείψανό του κι έχει φήμη Αγίου.

Πλην των ανωτέρω, συμπληρωματικά σήμερα αναφέρουμε ότι το εν λόγω λείψανο φυλάσσεται σήμερα στο Μετόχι της Μονής στη Ραϊθώ, στο ναό του Αγίου Γεωργίου, παλαιότερα στον γυναικωνίτη και πλέον στον κυρίως ναό. Αξίζει να αναφερθεί ότι στα προπύλαια του εν λόγω ναού υπάρχει η εξής επιγραφή: "Ιερός ναός Αγίου Γεωργίου Ραϊθώ οικοδομήθη εν έτει 1885 υπό Γρηγορίου Σκευοφύλακος του Ζακυνθίου".


Μια φωτογραφία αυτού του λειψάνου Γρηγορίου του Σκευοφύλακος έφθασε στα χέρια μας σήμερα, όπως υπάρχει και φυλάσσεται στον προαναφερθένα ναό της Ραϊθούς στην Ερυθρά Θάλασσα. Σπεύδουμε λοιπόν να την δημοσιοποιήσουμε για πρώτη φορά, ώστε να γνωρίσουν οι διαδικτυακοί αναγνώστες μας έναν ακόμη αξιομνημόνευτο Ζακύνθιο, ο οποίος αφιέρωσε τη ζωή του στην "μοναδική πολιτεία" (δηλαδή, την αυθεντική μοναχική ζωή), κατά την εύστοχη έκφραση του Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος. Ας έχουμε την ευχή του!

Παρακάτω απόσπασμα από μια σελίδα Κώδικα της Μονής Σιναίου, όπου υπάρχει η υπογραφή του Γρηγορίου:



 

The Incorrupt Relics of Monk Gregory Skevofylax of Zakynthos 

 




Present day El-Tor is not much visited by foreign tourists, but this is ancient Raitho where, during the time of the Roman emperor Diocletian, the Holy Fathers of the Sinai were massacred by the Blemmyes of Africa. Not much is left here, but a letter addressed by the Abbot John Hegoumenos of Raitho to "John the most worthy Hegoumenos of Mount Sinai" has survived. From this we learn that at the time of the Abbot John there was a lavra (a group of hermit dwellings) at Raitho. Today, one can still see the ruins of a monastery built by Justinian, and there is also a more recent monastery with a splendid church dedicated to St. George and a guest house. The Greek Orthodox Monastery with Church of St. George, is a medieval rebuilding of an earlier church located near the sea on adjacent land now part of the El-Kelany archaeological site.




Within the Church of St. George are the incorrupt relics of "the second founder of the monastery", Monk Gregory Skevofylax of Zakynthos. Monk Gregory helped re-establish the Monastery at Raithou with Monk Prophyrios in 1827. Recently his relics were discovered to be incorrupt. The Church of St. George was founded by Monk Gregory in 1885.

Below is a Codex from the Monastery of St. Katherines with the signature of Monk Gregory from 1869:




Οι εν Σινά και Ραϊθώ αναιρεθέντες


14.1.2014eΣτην ανάρτηση αυτή θα αναφερθούμε στους Αγίους Τριάντα Οκτώ Αββάδες τους εν τω όρει Σινά αναιρεθέντας και στους Αγίους Τριάντα Τρεις Πατέρες Αββάδες τους εν τη Ραϊθώ αναιρεθέντας, τη μνήμη των οποίων η Εκκλησία μας τιμά κάθε χρόνο στις 14 Ιανουαρίου.
Ο βίος λοιπόν και το μαρτύριό τους, όπως τα διαβάζουμε στο συναξάρι της Εκκλησίας μας, έχουν ως εξής:

Οι Άγιοι Τριάντα Οκτώ Αββάδες οι εν τω όρει Σινά αναιρεθέντες.
Η ιερότητα του όρους Σινά ήταν επόμενο να ελκύσει ψυχές Οσίων και Αναχωρητών, οι οποίοι κατά τους πρώτους αιώνες του Χριστιανισμού, ζητούσαν την ελεύθερη λατρεία, την ησυχία και την προσευχή σε ερημικούς τόπους. Ο τόπος εκείνος χωρίς να δίνει ανέσεις ήταν κατάλληλος για την πνευματική ανύψωση της ψυχής. Επιπλέον δε οι εντυπώσεις που έρχονταν στο νου από τις διηγήσεις της Παλαιάς Διαθήκης για το όρος Σινά ενίσχυαν την ησυχία του τόπου και την ολόψυχη αφοσίωση προς τον Θεό.
Επειδή τότε δεν υπήρχε κτισμένο μοναστήρι, οι παλαιοί εκείνοι Αναχωρητές και Ασκητές χρησιμοποιούσαν ως κελιά τους, σπήλαια η καλύβες, τις οποίες έκτιζαν σε μικρή απόσταση τη μία από την άλλη.
Οι Άγιοι αυτοί Πατέρες εφονεύθησαν από τους Βλέμμυες, βάρβαρο λαό που κατοικούσε σε όλη την έρημο, από την Αραβία μέχρι την Αίγυπτο και την Ερυθρά Θάλασσα και άρχισε τις επιδρομές το 373 μ.Χ.

Αξιοθέατα: Ιερά Μονή Θεοβαδίστου Όρους Σινά, Αγίας Αικατερίνης


Εις τον τόπο ακριβώς αυτό όπου ο Μωυσής είδε το όραμα της Αγίας Βάτου ενώ ποίμαινε τα πρόβατα του Ιοθώρ, στους πρόποδες του ίδιου όρους στην κορυφή του οποίου ο Θεός του παρέδωσε αργότερα και το Νόμο, ευρίσκεται η Ιερά Μονή του Θεοβαδίστου Όρους Σινά, το αρχαιότερο εν λειτουργία Χριστιανικό μοναστικό καθίδρυμα με αδιάσπαστη ζωή δέκα επτά τουλάχιστον αιώνων, προ κάθε διαιρέσεως του Χριστιανικού Κόσμου, έχοντας μάλιστα κατά το παρελθόν παράλληλη επί αιώνες λειτουργία με τους αρχαίους Ελληνικούς και Αιγυπτιακούς ναούς και μαντεία, όλες τις φιλοσοφικές σχολές της ύστερης αρχαιότητας, τον Θεσμό των Αρχαίων Ολυμπιακών Αγώνων, όπως επίσης και με τη μεγάλη Βιβλιοθήκη της Αλεξανδρείας. Από τους ελληνορωμαϊκούς χρόνους έως σήμερα διατηρείται εδώ αναλλοίωτος ο οικουμενικός ελληνορθόδοξος χαρακτήρας της Μονής, καθώς δεν έχει γνωρίσει ποτέ σοβαρή καταστροφή ή βίαιη αλλαγή στην ταυτότητα του έμψυχου δυναμικού της, γεγονός το οποίο αποδεικνύει το λάθος πού έχουν οι έστω και σπάνιες αναφορές σύμφωνα με τις οποίες Μονή έχει αποκλειστική σχέση με τη Ρουμανική, τη Ρωμαιοκαθολική, τη Ρωσική ή και με την Κοπτική παράδοση. Αν και η επίσημη ονομασία της είναι «Ιερά Μονή του Θεοβαδίστου Όρους Σινά», ανά τους αιώνες αναφέρεται και ως «Μονή του Αγίου Όρους Σινά», «Μονή της Παναγίας της Βάτου», «Μονή του Σωτήρος Χριστού», μεταγενέστερα δε και κατά κανόνα σήμερα: «Μονή της Αγίας Αικατερίνης».

Χερσόνησος του ΣινάΆρθρα: Οι Βεδουίνοι και η Ιερά Μονή του Σινά

Η λέξη Βεδουΐνος στήν ἀραβική γλῶσσα σημαίνει τόν ἄνθρωπο πού ζεῖ στήν φύση, στήν ἔρημο.
Οπως ἀναφέρει ὁ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας Εὐτύχιος (9ος αἰ.), ὅταν ὁ Ἰουστινιανός ἔκτισε τήν Μονή, ἐγκατέστησε κοντά σέ αὐτήν διακόσιες οἰκογένειες ἀπό τόν Πόντο καί τήν Ἀλεξάνδρεια γιά νά φυλάσσουν, νά ὑπερασπίζονται καί νά βοηθοῦν τούς Μοναχούς. Οἱ σημερινοί Βεδουΐνοι πού ζοῦν πέριξ τῆς Μονῆς θεωροῦνται ἀπόγονοι αὐτῶν τῶν οἰκογενειῶν, πού κατά τόν 7ο αἰῶνα ἐξισλαμίσθηκαν, ἀποτελοῦν δέ σήμερα μιά ἀπό τίς ἕξι φυλές τῶν Βεδουΐνων τοῦ Σινᾶ, τήν φυλή τῶν Ὀρεινῶν (Γκεμπελία). Οἱ Βεδουΐνοι τῆς Γκεμπελία δέν ἔπαυσαν νά ἔχουν ἕως σήμερα συνείδηση τῆς ἑλληνορωμαϊκῆς τους καταγωγῆς, καί θεωροῦν τούς ἑαυτούς τους “Ρωμιούς”, καυχώμενοι μάλιστα γιά αὐτήν τήν πολιτιστική τους ταυτότητα.
Η Μονή εἶναι ἀναπόσπαστο τμῆμα τῆς ζωῆς τους καί προσβλέπουν στήν φροντίδα της, δεδομένου ὅτι ἐκείνη πάντοτε τούς σεβόταν καί μεριμνοῦσε νά βρεῖ λύσεις γιά τά διάφορα προβλήματά τους. Εἶναι φιλειρηνικοί, καλόκαρδοι, εὐγενεῖς, εὔθυμοι, ὀλιγαρκεῖς καί φιλόξενοι, παρά τήν πενία τους. Θεωροῦν τήν Μονή καί τόν Ἀρχιεπίσκοπο Σινᾶ σάν τήν παραδοσιακή διοικητική καί δικαστική ἀρχή τῆς φυλῆς τους. Εἶναι συνδεδεμένοι μέ τήν Μονή ἐργαζόμενοι καί μετέχοντας στήν καθημερινή της ζωή. Σήμερα, μέ τό τεράστιο ἐνδιαφέρον πού ἔχει δείξει τό σύγχρονο Αἰγυπτιακό Κράτος γιά αὐτούς καί ὅλη τήν περιοχή τοῦ Νοτίου Σινᾶ ἄρχισαν νά βελτιώνονται σημαντικά οἱ συνθῆκες τῆς διαβιώσεώς τους.
Από τό γεγονός τῆς διηνεκοῦς ἐπί δέκα ἑπτά αἰῶνες παρουσίας στήν περιοχή τοῦ Νοτίου Σινᾶ τῆς πνευματικῆς καί πολιτιστικῆς παραδόσεως καί τῆς διαφυλάξεως τῶν προσκυνημάτων πού ἀντιπροσωπεύουν ἡ Ἱερά Μονή Σινᾶ καί ἡ τιμή στήν Ἁγία Αἰκατερίνα, φυσικό εἶναι νά προστρέχουν, ἀνά τούς αἰῶνας ἀλλά καί σήμερα, στήν εὐλογία τους ὄχι μόνο οἱ Βεδουΐνοι κάτοικοι τῆς περιοχῆς ἀλλά καί ἁπλοί ἄνθρωποι ἤ μεγάλοι ἡγέτες προσφέροντας δῶρα, ἤ ἀναχωρητές προσφέροντας τόν ἴδιο τόν ἑαυτό τους. Παράλληλα, ἡ ἔνταξη τῆς Ἱ. Μονῆς Σινᾶ καί τῆς περιοχῆς πού τήν περιβάλλει στόν κατάλογο τῶν μνημείων τῆς παγκόσμιας κληρονομιᾶς τῆς UNESCO, παρέχει περισσότερες ἐγγυήσεις γιά τήν διατήρηση καί τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος στό ὁποίο καί διαβιοῦν οἱ Βεδουΐνοι τῆς περιοχῆς.

Η Ιερά Μονή Σινά σήμερα


Η Ιερά Μονή του Θεοβαδίστου Όρους Σινά ευρισκομένη στην περιοχή του Νοτίου Σινά ως καθαρώς θρησκευτικό καθίδρυμα, είναι αφιερωμένη στην προστασία των ιερών Σιναϊτικών Προσκυνημάτων. Παράλληλα οι Σιναΐτες Πατέρες είναι αφιερωμένοι μεν στη διαφύλαξη της Σιναϊτικής Ιστορίας, των αξιών της μεγάλης Θρησκευτικής Παράδοσης της Μονής, με την εξ’ ίσου μεγάλη Ελληνορωμαϊκή Πολιτιστική της Κληρονομιά, αλλά κυρίως καλλιεργούν την ανάπτυξη τελειότερου ελεύθερου ηθικού βίου με την εξάσκηση της Χριστιανική αρετής, που απορρέει από την πρώτη εντολή: “αγαπήσεις Κύριον τόν Θεόν σου…”. Επίσης η προς τον πλησίον ενεργός και ανιδιοτελής αγάπη, όπως όρισε στους μαθητές του ο Χριστός με τη δεύτερη εντολή του, οδήγησε στη διάδοση του Ευαγγελικού κηρύγματος, και την ίδρυση σχολών, πτωχοκομείων, ορφανοτροφείων και κάθε άλλη κοινωνική φιλανθρωπία. Και τις δύο αυτές Χριστιανικές εντολές εφαρμόζουν οι Σιναΐτες έως σήμερα με θρησκευτική ευλάβεια ως βάση στην άσκηση και διακονία τους.

Μία όαση Ελληνισμού στην έρημο του Σινά


Μαροπάκης ΒασIλης*
bmaropakis@yahoo.gr
Σαν κεραυνός εν αιθρία έπεσε στην ομήγυρη η πρόταση – πρόκληση. Πράγματι, η πρόσκληση που απηύθυναν οι Σιναΐτες Πατέρες στον πρωτοψάλτη του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού Χανίων, Κωνσταντίνο Στεφανάκη, να συγκεντρώσει μία ομάδα οκτώ ιεροψαλτών από τα Χανιά, προκειμένου να μεταβούμε στην Ιερά Μονή Σινά στην Αίγυπτο και να ψάλουμε στο πανηγύρι της Αγίας Αικατερίνης στις 7 και 8 Δεκεμβρίου 2012 (με το παλαιό ημερολόγιο) ήταν ιδιαίτερα τιμητική.
Ταυτόχρονα όμως αποτελούσε και ένα βαρύ σταυρό. Προϋπέθετε αφενός ένα αγώνα δρόμου λίγων εβδομάδων για την προετοιμασία του ταξιδιού (από τα ταξιδιωτικά έγγραφα έως τα κείμενα που επρόκειτο να ψαλλούν) και αφετέρου ένα εξαιρετικά επίπονο και αβέβαιης ασφάλειας ταξίδι. Από Χανιά προς Κάιρο, μέσω Αθηνών και από εκεί 430 χιλιόμετρα οδικώς μέχρι το μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνας.